Van de redactie

Een nieuw jaar met nieuwe uitdagingen en kansen. December lijkt alweer zover geleden, alle feestdagen met gezelligheid zijn weer voorbij gevlogen. De kerstboom is opgeruimd en de rust weergekeerd. Tijd voor overpeinzingen en gedachten. In deze Menno Sticht weer een aantal bijdragen, welke de geest scherpen en kunnen aanzetten tot overpeinzen.

De kracht van rituelen

Met veertien mensen zitten we rondom een grote tafel in de Tuinkamer van de kerk. Het is de eerste keer in dit nieuwe jaar dat de Startersgroep weer bij elkaar komt. De sfeer is zoals altijd uitgelaten en ontspannen. Er wordt met elkaar gegeten en gelachen, maar ook meer serieuze gesprekken worden gevoerd: over het werk dat die dag is gedaan, over de voortgang van de studie of over de liefde die maar niet vlotten wil...
Na de afwas en het opruimen van de keuken - waarvoor zich altijd spontaan vrijwilligers melden - begint het eigenlijke programma. De Startersgroep bestaat nu ongeveer zeven jaar. In die jaren is de groep steeds meer geworden tot een hechte ‘vriendenband'. De deelnemers ontmoeten elkaar niet meer alleen op de kringavonden, ook tussendoor worden er allerlei afspraakjes gemaakt. Toch is het gelukkig een ‘open groep' gebleven, ook nieuwe mensen (die er steeds weer zijn) voelen zich welkom.
Hanneke Huibers zal ons vanavond iets vertellen over rituelen. Zij is enkele maanden geleden (na haar studie theologie) een eigen praktijk gestart als ‘rituelenbegeleider'. De (door de traditie bepaalde) kerkelijke rituelen zijn dan wel steeds meer naar de achtergrond verdwenen, dat wil niet zeggen dat mensen los zijn van het ritueel. Heel veel mensen zoeken naar manieren om eigen rituelen te ontwikkelen en te bewaren, bijvoorbeeld rondom een verhuizing, een huwelijk of in dagen van rouw. Daarin wil Hanneke mensen terzijde staan.
De avond opent met muziek. Annet heeft een prachtige CD meegenomen van Stef Bos. We luisteren in het donker - alleen enkele kaarsen branden - naar de muziek en de woorden. ‘Wees een mens van vlees en bloed', zingt de zanger. ‘Beter is het de liefde te verliezen dan nooit te hebben liefgehad.'
Ik kijk de kring rond. Ik zie de bekende gezichten van de mensen. Jonge mensen die volop bezig zijn met de opbouw van hun leven. Soms onzeker, dan weer vol kracht. Ik ken ondertussen hun levens, hun verhalen. Is het het duister? Zijn het de kaarsen? Of is het toch de gevoelige muziek? Maar opeens voel ik me ten diepste met deze jongeren verbonden, met hun wensen en verlangens, met hun dromen en idealen, met hun strijd en hun falen. ‘Wees een mens van vlees en bloed', de zanger herhaalt de woorden in een refrein. Ik kijk om me heen en ik zie. Hier zitten mensen rondom een tafel bijeen die werkelijk mensen van vlees en bloed - met alles wat daar bij hoort - zijn. Ik voel hoezeer we zijn verbonden.
Hanneke vraagt ons een goede wens uit te spreken voor het nieuwe jaar. We zitten nog steeds in een kring, in het donker. Misschien dat daarom de woorden zo diep binnen dringen. ‘Ik wens liefde tussen de mensen', zegt iemand. ‘Een lief en mooi kindje', zegt een ander. ‘Voorspoed en geluk.'
Als de grote lampen weer aan zijn, knipperen we met onze ogen. Het is alsof we enigszins verbaasd zijn over de intimiteit van het moment. We knipperen tegen het licht, alsof we opnieuw zijn geboren. ‘Dat is nu een ritueel', zo legt Hanneke ons uit. Een ritueel schept verbondenheid tussen mensen, een ritueel ontroert, een ritueel verwijst altijd naar iets groters dat bijna niet te benoemen is. ‘Zou dat dan God zijn...?', zo vragen we ons even later af.
‘Ja', zo denk ik, ‘dat is God.' Ik zeg het niet, maar ik denk het wel. Vanavond was in de Startersgroep even God present. Toen ik naar huis fietste - door de kou van de winter - hoorde ik nog de woorden van een ander lied van Stef Bos rondzingen in mijn hoofd. Woorden van en over God, dat we hem veel te vaak veel te groot hebben gemaakt. Terwijl hij in de kleine dingen ons nabij is. Zoals we hem vanavond in ons midden hebben gedacht.

Ik ben het grenzeloze land
Onvoorspelbaar
Ik ben niet wat je denkt
Er is teveel van mij gemaakt
Wat ik helemaal niet ben

Soms woont God temidden van jonge mensen die samenkomen op de Oudegracht, in die aloude doopsgezinde gemeente. Gemeente, verheugt u!

Ds Alex Noord

 

Jubileum 2011 - Doopsgezinden - eigen wijs eigen weg

Het jaar 2011 staat voor de Broederschap in het teken van het jubileumthema Doopsgezinden, eigen wijs, eigen weg? Aan gemeenten is gevraagd om activiteiten voor 2011 te organiseren die in het kader van het jubileumthema komen te staan.
Maar hoe je dat? Wat ga je als gemeente organiseren? Wat komt daar allemaal bij kijken? Hoe plan je dat? Hoe pak je de pr aan?

Voor predikanten, kerkelijk werkers, kerkenraden, vrijwilligers en anderen organiseert de ADS toerustingsbijeenkomsten over het jubileumjaar. Op locaties verspreid door het land worden de bijeenkomsten gehouden.
Tijdens de toerusting wordt
- het jubileumthema toegelicht,
- ideeën voor activiteiten aangereikt (zowel naar binnen gericht voor de eigen leden, als ook naar buiten voor buitenstaanders),
- gekeken naar een plan van aanpak
- mogelijkheden voor pr aangereikt.
- ruimte geboden voor onderlinge uitwisseling van ideeën.

De bijeenkomsten worden in maart 2010 gehouden. In aanloop naar 2011 kunnen de opgedane ideeën en suggesties in eigen gemeente worden uitgewerkt.
De toerusting wordt verzorgd door Joke van der Heide (jeugd- en jongerenwerk) en Machteld Stam (gemeenteopbouw)

Data, locaties en tijden

- donderdag 4 maart 2010 op de ADS te Amsterdam, Singel 454
13.30 uur - 16.00 uur

- donderdag 11 maart 2010 in de Vermaning te Leeuwarden, Wirdumerdijk 18
13.30 uur - 16.00 uur of 19.00 uur - 21.30 uur

- maandag 15 maart 2010 in de Johanneskerk te Amersfoort, Westsingel 30 13.30 uur - 16.00 uur of 19.00 uur - 21.30 uur

- donderdag 18 maart in de Vermaning te Rotterdam, Noordmolenwerf 1-3 13.30 uur - 16.00 uur

Kosten: 5 euro p.p. (ter plaatse betalen)
Opgave: Secretariaat Algemene Doopsgezinde Sociëteit,
020 62 30 914 en e-mail: ads@doopsgezind.nl

Graag tot ziens op één van deze bijeenkomsten!
Joke van der Heide en Machteld Stam-Timmer

 

Oudegrachtredes - De kerk voorbij

Nogmaals vragen we uw aandacht voor de lezingen die dit seizoen worden georganiseerd. Ze vinden dit jaar plaats in samenwerking met de Geertekerk. Sprekers zijn dit seizoen vier predikanten uit de Geertekerk en doopsgezinde gemeente. Het thema luidt: ‘De kerk voorbij?'.

God- het nut voorbij? Een andere kijk op kerk
Kerk en geloof zijn ontstaan in een andere wereld dan de onze dit doet niets af aan de waarde van oude gewoonten en inzichten. Voor een eigentijdse manier van geloven moest daarom altijd een vertaalslag worden gemaakt naar de actualiteit. Sinds Spinoza weten wij dat wij bijbelteksten in hun context moeten lezen. Tegen de achtergrond van de tijd waarin zij zijn ontstaan. In de praktijk leidt dit tot het verschijnsel dat mensen die voor het eerst met de kerk in aanraking komen van talrijke bijsluiters worden voorzien. ‘Nee, dat moet u zo zien of dat moet je anders lezen': er staat niet wat er staat. Dat is allemaal prachtig, maar is het voldoende? Gevreesd wordt van niet. Ook onze kijk op God en geloven is ingrijpend veranderd. Durven wij het aan de consequenties daarvan voor de vernieuwing van geloof en kerk ook werkelijk onder ogen te zien?

Datum: 10 februari
Tijd: 20.00 uur
Plaats: Geertekerk
Door: Heine Siebrand

Van de kerkenraad

De kerkenraad wenst alle leden en vrienden van de DGU veel goeds toe voor 2010. Samen zijn wij op weg, jong en oud(er) samen, proberen we zichtbaar en gastvrij te zijn in een gemeente die ‘geloven, dromen, doen' als leidraad heeft. Deze continue uitdagingen prikkelen ons tot gemeenschappelijke activiteiten, zowel binnen de gemeente als daarbuiten.
Na ruim zes jaar lid geweest te zijn van de kerkenraad, waarvan de laatste vier als cameraar, heeft br. Renze Zijlstra per 1 januari afscheid genomen. De kerkenraad is br. Zijlstra zeer erkentelijk voor het vele werk dat hij in deze jaren voor de kerkenraad en vooral voor het kerk¬gebouw en bijbehorende panden heeft verricht.
De functie van cameraar zal worden overgenomen door br. Jan Fokke Meirink. Hij is vanuit de kerkenraad eindverantwoordelijk voor alle beheer- en onderhoudszaken, maar zal in de praktijk alleen het beheer voeren over niet-technische zaken, zoals de verhuur van panden. Voor alle technische zaken, inclusief contacten met architect, aannemers, gemeente Utrecht, monumentenwacht, etc., is de functie "assistent cameraar technische zaken" in het leven geroepen. Deze functie zal worden vervuld door br. Teije Bakker, die tot eind 2005 cameraar was en uit dien hoofde de technische zaken van het kerkgebouw uitstekend kent. Tot de verantwoordelijkheden van de cameraar behoren o.a. ook de veiligheidsaspecten in de kerk. Volgens algemeen geldende voorschriften heeft br. Zijlstra recent op diverse plaatsen in de kerk bordjes opgehangen met vluchtroutes in geval van calamiteiten.
Inclusief de reeds bestaande vacature kent de kerkenraad nu dus twee vacatures; spontane reacties van leden om open gevallen functies in te vullen zijn helaas nog uitgebleven. Hulp bij het werk van het besturen van de gemeente blijft altijd welkom; informeer als u daar iets voor voelt of mogelijkheden daartoe ziet, eventueel ook zonder direct lidmaatschap van de kerkenraad.
De kerk, voorbij? Dit thema staat centraal bij een viertal Oudegrachtredes in de Geertekerk, gezamenlijk georganiseerd door de Remonstranten en Doopsgezinden, tussen januari en april. Hoewel ontkerkelijking in Nederland nog steeds doorgaat, heeft geloof in God wel degelijk een plaats onder de bevolking en is de kerk als instituut absoluut een noodzaak en zeker geen verleden tijd. De eerste rede door ds. Noord met als onderwerp ‘Een grenzeloze kerk" is inmiddels geweest. Er volgen nog drie redes door de drie Remonstrantse predikanten in de komende maanden. U zult ongetwijfeld discussiepunten, die in de afgelopen serie huissamen¬komsten in najaar 2009 werden genoemd, kunnen herkennen. Komt u ook?
Wat de financiën betreft kunt u dezer dagen weer de actie kerkbalans tegemoet zien. Voor penningmeester en financieel assistent is het erg plezierig als u het begeleidende formulier invult en terugstuurt opdat zij ook op financieel gebied een jaarplanning kunnen maken.
In het kader van een zichtbare en gastvrije gemeente is een nieuwe PR-commissie (br. Teije Bakker, zr. Alstje den Ouden en mw. Sanne Weijers) van start gegaan om de kerkenraad en gemeente van advies te dienen over de huisstijl van de DGU. Hoe presenteren we ons in de toekomst naar buiten? Een zekere eenheid in vormgeving van briefpapier, orde van dienst, Wegwijzer, Menno Sticht, website, en dergelijke zal de herkenbaarheid van de gemeente alleen maar kunnen versterken.

Wilt u reageren op genoemde zaken? Telefoon, briefpapier en e-mail zijn geduldige media.
Namens de kerkenraad,
Br. Han van der Laag
e-mail: voorzitter@doopsgezindutrecht.nl

Nieuws van de projectgroep Jong en oud

Zoals u op onze poster en flyers hebt kunnen zien, is er in de eerste helft van 2010 alweer een aantal activiteiten gepland in het kader van het jaarthema Jong en Oud. Bij het verschijnen van deze Menno Sticht is het een week geleden dat een themadienst over Jozef plaats heeft gevonden onder leiding van ds. Ineke Reinhold. Op 14 maart is er alweer een bijzondere dienst, dit keer voorbereid door een groepje met ds. Alex Noord. Aansluitend is er steeds een lunch. Tenslotte is er op 13 juni een dienst onder leiding van ds. Pieter Post, waarin ouderen en jongeren de kern van hun geloof beurtelings zullen beschrijven.
Een andere activiteit in het kader van Jong en Oud zijn de spraakmakende maaltijden, die op donderdagavond 18 maart en woensdagavond 16 juni plaats zullen vinden. Wees welkom hierbij, niet alleen voor een heerlijke maaltijd, maar ook voor ontmoeting, gesprek en gezelligheid!

Namens de projectgroep, Jan Fokke Meirink

Hoog bezoek uit Zambia

Op 8 december 2009 bezocht bisschop Thuma Hamukang'andu uit Zambia de Doopsgezinde Gemeente Utrecht. Hij is de kerkelijk leider van de Brethren in Christ in Zambia. Dit kerkgenootschap is ook aangesloten bij de Mennonite World Conference, de overkoepelende organisatie van Mennonieten waar ook ter wereld. In Zambia werken medewerkers van de Brethren in Christ nauw samen met vertegenwoordigers van de MCC (Mennonite Central Committee); deze activiteiten zijn vooral gericht op gezondheidszorg en educatie. De Brethren in Christ besturen dan ook diverse ziekenhuizen en scholen. De bisschop is naast zijn kerkelijk werk mede verantwoordelijk voor deze besturen.

Bisschop Hamukang'andu was voorzitter van een bijeenkomst van de wereldleiders van de Brethren in Christ begin december in Straatsburg. Hij breidde zijn reis naar Europa uit met een bezoek aan de Doopsgezinden in Nederland als vorm van tegenbezoek, nadat de Doopsgezinde Zendingsraad (br. Chr. Maas heeft enkele maanden geleden het voorzitterschap hiervan overgenomen) in augustus 2009 een bezoek aan Zambia had gebracht. Zijn eerste dag in Nederland betrof een bezoek aan de DGU. In de dagen daarna volgden bezoeken en excursies naar Bussum, Amsterdam, Haarlem, Friesland en Almere. Het bezoek werd besloten op zondag 13 december met een dienst voor jong en oud in de Doopsgezinde kerk in Bussum waarin ds. Afke Maas-Smilde en de bisschop samen voorgingen, gevolgd door een discussie met jongeren. Daarna was er nog een klein symposium over kinderbijbels en het gebruik hiervan in de opvoeding van jeugd en jongeren.

De binnenstad van Utrecht is rijk aan historische gebouwen, waar Doopsgezinden hebben gewoond en/of gewerkt. Onze wandeling van zijn hotel aan het Vredenburg naar onze kerk liep dan ook langs diverse van deze statige panden, alwaar kort iets werd verteld over de geschiedenis van de Doopsgezinden in Utrecht. Voor de aangename lunch in de tuinkamer waren 14 leden van de DGU aangeschoven. Broeder Han van der Laag schetste in het kort de geschiedenis van de Doopsgezinden in het algemeen en van de DGU in het bijzonder. Daarna kwamen de vragen over en weer van de bisschop aan ons en andersom. Het verschil tussen de Brethren in Christ in Zambia en de Doopsgezinden in Nederland is groot. Een markant punt is de openheid naar buiten toe en de behoefte te verkondigen in Zambia tegenover onze moeite in Nederland (en Europa) om, zelfs met elkaar in eenzelfde gemeente, over ons geloof te praten. De kerk in Zambia loopt elke week vol, omdat alle gelovigen gewend zijn om ‘s zondags een vriend mee te nemen. Bij het zien van de hal van de kerk merkte de bisschop op, dat je eenvoudig weg de achtermuur van de kerkzaal kon slopen om veel meer ruimte voor mensen in de kerk te creëren.

Als de bisschop in functie is, draagt hij o.a. een witte boord als teken van zijn waardigheid en daardoor het kunnen uitvoeren van "sacrale" handelingen. Tevens opent het deuren naar belangrijke bijeenkomsten met hoogwaardigheidsbekleders. Ook hier weer een verschil van cultuur. Natuurlijk zijn er veel dingen die binden: het samen op weg zijn naar vrede; begrip voor elkaar; vooral het luisteren naar elkaar; het uitleggen van de bijbelse verhalen. In Zambia merk je dat dit alles met hartstocht wordt gedaan, men zingt en danst erbij; in Europa wordt dit alles veelal in stilte en voor zichzelf beleefd.

Hoewel nog vele andere punten werden besproken hebben we deze bijeenkomst als zeer kostbaar ervaren. We kregen inzicht hoe anderen bezig zijn met hun geloof, hoe dit uit te dragen en in praktijk te brengen en welke problemen men daarbij ontmoet. In zijn afscheidswoorden na een week reizen door Nederland benadrukte de bisschop nog eens dat de kerk voor hem uiterst belangrijk is, direct gevolgd door teamwork binnen de kerk. Tevens sprak hij zijn verbazing uit over de vele verschillende kerken in Nederland; waarom gaan zij niet samen? "Want wij zijn allen één; wij hebben allen hetzelfde geloof in de Eeuwige".
Freddy den Herder en Han van der Laag

Korte terugblik op de kersttijd

De kerstperiode is toch altijd een hoogtepunt in het kerkelijk jaar. Ook nu mogen we dat weer concluderen. Ondanks winter, sneeuw en ijs was de kerk in de kersttijd goed bezet. Kerstavond was weer een buitengewoon feestelijk gebeuren. Mogelijk gemaakt door de inzet van zovele vrijwilligers: in de maaltijd, in het kerstspel en in de musical, in alle voorbereiding en drukte. Wat fijn dat we zoveel kinderen in ons midden mogen hebben!
Ook op kerstochtend zagen we hetzelfde beeld: een volle kerk, veel muziek en zang (door het Gemeentekoor!) en vreugde over de geboorte van het Kerstkind.
Op 3 januari sloten we de kersttijd af met een door de kerkenraad voorbereidde dienst. Het ging over op weg gaan. Een inspirerend thema bij het begin van het nieuwe jaar. Laat ons dan in vreugde op weg gaan, een goed nieuwjaar!
Dank aan allen die zich gedurende de afgelopen tijd hebben ingezet voor de Gemeente.

Ds. Alex Noord

Ochtendbijbelkring Bilthoven 2009-2010

Iedere tweede of derde maandag van de maand zoeken wij elkaar op in de gastvrije woning van zr. Lies van Marle. Dit jaar onder leiding van ds. Pieter Post. Nadat we de eerste keer terugblikten op de achter ons liggende tijd, werden zr. Els Schrader en Jenny Zijsling welkom geheten. Ds. Post vertelde ons over zijn leven en werken als docent en predikant.
Het werd ons duidelijk dat we volgens thema's deze kring zouden gaan volgen. Dat doen we natuurlijk altijd al. Deze keer werd de lijn uitgezet: voor Kerst de onderwerpen God, Jezus en Heilige Geest en in het nieuw jaar Avondmaal, Gemeente en Belijdenis/Doop.

In oktober discussieerden we over ons beeld van God in ons leven. Dominee Post bracht de verzameling van gedachten min of meer tot een beeld en las met ons enkele bijbelteksten: Exodus 34: 6,7a en 35: 7b; Psalm 103: 12-14; 1 Johannes 4:8; Romeinen 9:12b en de apostolische geloofsbelijdenis van 200 n. Chr. Het lijkt wel of de teksten uit het Oude Testament mededelingen zijn en die uit het Nieuwe Testament eerder een bemoediging.

In november spraken we over Jezus en kwamen door de vele teksten uit het Johannes-evangelie tot prachtige beelden: "pleitbezorger, Lam van God, brood van het leven, licht der wereld, deur van de schapen, de wijnstok, de ware en Ik ben de weg en de waarheid en het leven. Mattheus 16: 13-16 "U bent de Messias, de Zoon van de levende God".

In december kregen wij teksten over de Heilige Geest: Genesis 1:1-2 en Genesis 2:7, Gods geest, levensadem, Psalm 51:13, "...neem Uw Heilige Geest niet van mij weg...", en de woorden van 2 Samuel 23:2 "De Geest van de Heer sprak in mij, zijn woorden zijn op mijn tong".
In het Nieuwe Testament wordt gesproken over de Geest, zoals "God is Geest" en "het was hem door de Heilige Geest geopenbaard", Johannes 4:24, Lucas 2:26.
Voor ons was het moeilijk om de Heilige Geest te duiden al hadden we soms ook wel iets van een teken van de Heilige Geest ervaren. De uitleg van de teksten door dominee Post gaf toch een zeker inzicht hoe de Geest te zien als vernieuwing. Het begin dat op ieder tijdstip weer nieuw leven inblaast in chaos, in kracht om verder te gaan.

Met de uitwisseling van onze gedachten naar elkander gericht en de uitleg, was deze periode als het ware: Op weg naar Kerstfeest. Tot zover onze bijbelkring voor de jaarwisseling.
Mariet Peddemors

De twaalf+ groep

Na lange tijd van afwezigheid, is er nu weer een 12+ groep in onze gemeente. Marije Hartman schrijft erover:

Sinds kort is er weer een start gemaakt met de twaalf plus. Eens in de maand komen we bij elkaar: Nanouschka, Tjitske en Marije, onder leiding van Ciska.
Wij beginnen altijd met het aansteken van ieder onze eigen kaars. Daarbij zeggen we waarvoor we een kaars aan steken, bijvoorbeeld voor een zieke oma of iets dat op het nieuws was, dat verschilt per keer. Vaak hebben we het eerst over hoe het op school gaat en of er nog andere dingen zijn gebeurd in de afgelopen maand. Daarna krijgen we meestal een paar stencils met een tekst die we behandelen en er daarna over discussiëren. We hebben geen bepaald onderwerp waar we het een paar keer achter elkaar over hebben.

Kerstavond, 24 december 2009

Zoals elk jaar op kerstavond, komen veel broeders en zusters, vriend(inn)en en familie naar de kerk om samen Kerst te vieren. Kerstavond is het kerstfeest van Jong voor Jong en Oud! Ondanks het slechte weer (sneeuw en gladheid) zit de kerk redelijk vol. Eerst hebben we samen genoten van een maaltijd. Van half zes tot zes vinden de laatste voorbereidingen voor het kerstspel plaats. Vele handen maken licht werk door de stoelen uit de Tuinkamer en gemeentezaal naar de Kerkzaal te brengen. Ronald test de laptop en beamer en velen helpen de kinderen met omkleden.
Vlak voor zes uur staan de kinderen klaar met hun lichtje (kunstlicht, op aangeven van de brandweer) in een mooi versierd glazen potje. Nog even is er wat verdriet als op het laatste moment één potje kapot valt op de tegels. Maar dan is het toch zover: onder gezang van ‘Kling klokjes klingeling' komen de kinderen van 0 tot ongeveer 12 jaar de kerk binnen.

Op deze pagina schenken we aandacht aan de twee kerstspellen van de kinderen. Eerst spelen de kinderen van Kom in de Kring (0 - 6 jaar) hun kerstspel volgens het Lucas evangelie, voor kinderen zo mooi opgetekend door Dick Bruna. Ester en Ruben vervullen met verve hun rol van Maria en Jozef.
In bruin hemd gekleed, gaan Matthijs, Laurens, Gerjanne en Jouke door het leven als herder tijdens dit spel. En Corianne, Willemijn en Julie zijn engeltjes. Kjeld heeft voor de rol van toehoorder gekozen. De rol van drie koningen wordt ingevuld door Judith, Menno en Wessel. Ze spelen het geweldig en worden daarin geholpen door vertelster Dorette.

Dan volgt het kerstspel van de kinderen uit de kinderdienst tussen 6 en 12 jaar. Het verhaal draait om de Oude Befana. Sara speelt de rol uitmuntend, ondersteund door Lisanne die het verhaal vertelt als een volleerd verhalenverteller.

Alle kinderen van de kinderdienst hebben een rol (zie het kader). Zelfs de spanning van het optreden
op Kerstavond voor alle papa's en mama's en in een volle kerk, brengt de kinderen niet van de wijs. Het is een knap spel, begeleid door Liesbeth op de piano, Ronald achter de laptop en Inge als ‘ad hoc tekst-influisteraar'.

Het onparlementaire jaar 2010 - Hebben Doopsgezinden nog iets om voor te vechten?

Deze vraagstelling klinkt nogal in tegenstrijd met de weerloze doperse traditie: mogen doopsgezinden ergens voor ‘vechten'? Het is zo dat elk kerkgenootschap iets in haar traditie heeft waar men voor staat. Principes ontstaan als reactie op externe factoren, bijvoorbeeld als gevolg van regels die de overheid oplegt, maar die strijdig zijn met de roeping van de gemeente. Maar ook de kerk zelf als instituut kan haar volk van bovenaf iets opleggen dat op verzet stuit.

Onlangs overleed de dominicaanse hoogleraar Edward Schillebeeckx (1914-2009). Binnen zijn eigen rooms-katholieke gelederen was hij een ‘verzetsman'. Schillebeeckx was de stem van progressief rooms-katholiek Nederland in de jaren '60, toen bisschoppen gewone kerkgangers uitnodigden mee te denken over de koers van hun kerk. Dat dit vanuit Rome werd tegengewerkt behoeft niemand te verbazen gezien de tegenwoordige ontwikkelingen onder gezag van aartsbisschop Eijk. Schillebeeckx was een moedig mens, een ‘durfal' wat mij betreft: hij werd driemaal door het Vaticaan op het matje geroepen vanwege zijn onparlementaire uitspraken. Bijvoorbeeld: ‘Ik heb het volste recht vanuit het evangelie de kerk te bekritiseren en te zeggen: wat deze bisschoppen daar zeggen, klopt niet met Gods Woord'. Hij zinspeelde hiermee op het celibaat en op het primaat van mannen die alleen priester mogen zijn. Dat hij Jezus als uitgangspunt nam voor het handelen van de kerk, bewijst zijn meest bekende, maar moeilijk leesbare boek Jezus, het verhaal van een Levende.

Het inspirerende van theologen als hij vind ik in zaken die ook raken aan de doperse traditie. Het lijden, sterven en de opstanding van Jezus zijn wel essentieel voor het christelijke geloof, maar minstens zo belangrijk is ook zijn levenshouding, die alle navolging verdient. Een christen die Jezus als voorbeeld heeft, moet in het eigen leven net zo'n houding aannemen tegenover onrechtvaardigheid. Dat is wat ook de doperse leertraditie aangeeft: je kunt pas een ware volgeling zijn als je ook daadwerkelijk gehoor geeft aan wat Jezus zegt en doet. ‘Heiliging' noemen we dat.

Maar hebben ook wij nog iets ‘onparlementairs' om voor te vechten? Sinds de afschaffing van de opkomstplicht van de militaire dienst is het vredesgetuigenis minder gaan leven, zeggen sommigen. Je gaat het geloof pas scherp doordenken wanneer - ja, nu ook wat ‘onparlementair' uitgedrukt - er een gemeenschappelijke ‘vijand' is. Is die er dan niet meer?

Wie DoopsgezindNL de afgelopen maanden gevolgd heeft, was getuige van een pennenstrijd tussen predikanten. De kritiek van één van hen was, dat onze leraren zich opsluiten in de gemeenten en niet optreden in het publieke domein. De vraag was: Waarom zien we doopsgezinde predikanten niet bij Pauw en Witteman? Waarom moet de schrijver Kluun, van het boekje God is gek, bij hen - nota bene representanten van het tegenwoordig onvolprezen en arrogante atheïsme - het christelijke geloof komen verdedigen?

Zie hier, het atheïsme als aanleiding om het (christelijke) geloof eens beter, scherper en helder te doordenken, te formuleren en te actualiseren. Daarover is binnen de doopsgezinde broederschap vrij weinig geschreven op een vergelijkbaar niveau van bijvoorbeeld een Schillebeeckx. Het valt te betreuren dat er niemand binnen onze eigen gelederen in staat is (geweest) die dat heeft aangedurfd en misschien wel aandurft, terwijl onze op de bijbel geïnspireerde traditie veel ‘onparlementairs' te vertellen heeft over oorlog en vrede, gerechtigheid, milieu en gemeenschap vormen. We moeten weer op zoek naar wat voor ons als ‘onparlementair' geldt. Daar ligt onze bijdrage aan de samenleving.

Ds. Pieter Post, wnd.

Wereldbroederschapsdag
Januari is dit jaar in de DGU een maand vol bijzondere vieringen. De eerste dienst in het nieuwe jaar werd voorbereid door de kerkenraad, op 17 januari stond ons samenzijn in het teken van ‘Jong en Oud Samen' en een week later, op 24 januari, vieren we Wereldbroederschapsdag. Het door de ADS aangegeven thema voor deze dag borduurt voort op het Wereldcongres in Paraguay en luidt: ‘Doorgaan in het spoor van Jezus Christus'.

Zittend in een kring denken we na over Lukas 4:14-21 en delen we wat dit bijbelgedeelte ons te zeggen heeft. Bovendien zullen enkele gemeenteleden ons vertellen welke inspiratie zij putten uit hun ervaringen opgedaan tijdens het Wereldcongres in 2009.

Om onze verbondenheid met elkaar en met onze broeders en zusters in de hele wereld te onderstrepen vieren we tenslotte met brood (matzes) en wijn (of druivensap) een maaltijd van 'Enigheid', een symbolische maaltijd van vreugde en verbondenheid in de geest van Jezus. De maaltijd zal een ontspannen karakter hebben.

Aan deze dienst, die werd voorbereid door de liturgiecommissie onder leiding van ds. Pieter Post, zal ook ons koor een belangrijke bijdrage leveren. Weet u allen heel hartelijk welkom!

Nieuwjaarsdienst 3 januari 2010

Zondag 3 januari was er een dienst die voorbereid was door de kerkenraad samen met ds Alex Noord. In deze dienst stond het verhaal van de drie wij- zen centraal (Mattheüs 2: 1-12). Aan de hand van dit bijbelgedeelte
werden drie "persoonlijke verhalen" verteld. Ook zongen we veel en ga-
ven we bij de voorbede een kaars door, waarbij een ieder voor zichzelf of
hardop een voorbede kon uitspreken. Na afloop waren er appelflappen bij
de koffie, en natuurlijk heel veel nieuwjaarswensen. Het was fijn om zo als
gemeente het nieuwe jaar te kunnen beginnen.
Hier volgen de verhalen:

1. De drie wijzen

"Wachten en verlangen", was het eerste dat bij mij opkwam toen ik het Bijbelgedeelte van Mattheüs las. "Wachten en verlangen". Wachten en verlangen, zoals trappist Korneel Vermeiren als antwoord geeft aan Leo Feijen, die in zijn boek "Hoe word ik gelukkig?" op zoek gaat naar het antwoord op deze vraag bij kloosterlingen, abdissen en abten.
"Durf te wachten, houd het verlangen uit. Verlangen koesteren in de leegte van het bestaan, trouw zijn aan je diepste opdracht en daardoor bij jezelf thuiskomen, dat is zo belangrijk voor iedere mens."zegt hij, "Als je dat doet, leef je in harmonie en straal je geluk uit."

Wachten en verlangen dus. Deze wijzen uit dit verhaal kenden volgens mij ook een lange tijd van wachten en verlangen. Ze bleven kijken of ze al tekenen zagen van een betere wereld, van de Messias die geboren zou worden. Het waren wijzen, geleerden, en ik zie zo voor me dat ze naar tekenen zochten in de hele kosmos, in de sterren, in de boeken, in gesprekken zo lang gewacht hebben, waar we zo lang naar verlangd hebben". En ze gingen op weg...

Veel vragen roept het verhaal bij me op. Vragen zoals: waarom sloot niemand zich onderweg bij hen aan? Ze waren toch reizigers, moeten op plaatsen overnacht hebben, moeten hun verhaal gedaan hebben. Waarom ging niemand met hen mee? Omdat de droom te dwaas was voor woorden? Rare jongens, die magiërs...

Vragen zoals: Waarom gingen ze juist bij koning Herodes langs om te vragen waar het koningskind geboren was? Juist bij hem? Degene waarvan ze wisten, of in ieder geval konden vermoeden, dat die helemáál niet zat te wachten op een nieuwe koning die hem van de troon zou stoten. Slapende honden wakker maken, dat deden ze. Of was het een naïef vertrouwen in de mensen? Of waren ze zo geleerd aan het worden dat ze hun besef van de echte wereld, de mensenwereld van macht en aanzien, dat ze dat kwijt geraakt waren?

Ze vertrouwden tekenen, mensen, maar blijkbaar ook dromen. Als ze in een droom te horen krijgen dat ze niet naar deze koning terug moeten gaan, luisteren ze hiernaar. Een ster, een mens, een droom. Blijkbaar staan ogen en oren, alle zintuigen open om tekenen, om de boodschap te ontvangen. En blijkbaar zijn ze heel goed in staat om goed van kwaad te onderscheiden, om te weten naar welke boodschap, naar welk teken ze wel en naar welke ze beter niet kunnen luisteren. En ze handelen hier ook naar, zonder aarzelen. Ze zien een ster en gaan op weg, ze krijgen een droom en gaan via een andere weg weer terug...

Zijn wij, net als deze wijzen, in staat om te wachten en te verlangen? Zijn wij, net als deze wijzen, in staat om tekenen te verstaan? Om iets van God gewaar te worden in de wereld om ons heen?
Zijn wij, als deze wijzen, in staat om te zien, te begrijpen, wat God ons in gebeurtenissen wil vertellen? Wat God van ons vraagt?
En hebben wij, net als deze wijzen, dan de moed om op weg te gaan? Om te gaan handelen? Ondanks het feit dat niemand dit handelen, dit op weg gaan begrijpt? Ondanks het feit dat er onderweg niemand, of maar heel weinig mensen zijn die zeggen: "Dat klinkt goed! Ik ga met je mee!"

God, geef ons dan ogen om te zien, oren om te horen, voeten die op weg durven gaan, handen die gaan handelen, en mensen om mee te reizen. Ook al is het maar een groepje van drie. Want waar twee in Uw naam op reis zijn, daar bent U in hun midden.
Laten we dan zo samen, als gemeente, op reis zijn. Een gezamenlijke trektocht, geleid door sterren en dromen.
Nanja ter Brake

2. Astronaut

Op weg gaan heb je in soorten en maten. Elke dag ga ik op weg naar mijn werk, van Houten naar De Bilt. Een leuke fietstocht en behoorlijk voorspelbaar. Dat is prettig. Iets anders is het om op weg te gaan naar het buitenland, voor het werk of op vakantie. Dat zijn langere reizen, die goed moeten worden voorbereid. Er is altijd wat spanning bij. Heb je alle spullen mee? Halen we de aansluiting? Toch is ook dit op weg gaan meestal behoorlijk vast omlijnd en voorspelbaar.
Nog verder doorgetrokken slaat op weg gaan op het leven zelf. Hoe ziet je toekomst eruit? Wat voor werk doe je over een aantal jaren? Waar woon je? Hoe gaat het met je familie en vrienden? Zaken die je deels kunt proberen te plannen, maar die ook voor een groot deel buiten je om gaan. Voor dit op weg gaan heb je geen keus, je moet wel. Stap voor stap zoek je je weg. Vaak doe je dingen zonder er al te veel over na te denken, en dat is maar goed ook. Er is vertrouwen voor nodig om zo op weg te gaan. En je moet open staan voor wat er op je af komt.
De reis van de drie wijzen is een heel bijzondere manier van op weg gaan. Ze werden geleid door een heldere ster. Waar ze heen gingen, wisten ze niet. Ja, naar de pasgeboren koning van de Joden. Maar waar was die? Door de tekenen in de lucht te volgen, kwamen ze uiteindelijk in een stal aan, waar ze de pasgeboren Jezus vonden. De wijzen stonden open voor deze tekenen. Ze waren vastberaden en hadden er vertrouwen in dat die hen naar de juiste plek zouden brengen.
Vertrouwen hebben en open staan: dat waren inderdaad de eerste punten die me te binnen schoten bij het lezen van het bijbelverhaal. Ook in een liedje van de Nieuwegeinse zanger-muzikant Spinvis - dat we zo gaan beluisteren - komen deze punten terug.

Goeie reis, je hebt nu geen gewicht, astronaut, ga sneller dan het licht.
De planeten zingen zacht van het wonder dat je wacht.
Kijk niet om, ga steeds vooruit.
Goeie reis en houd je haaks en kijk goed uit.
Astronaut, astraal verzilverd kind. Astronaut, door duisternis omringd.
En als je soms verdwaalt. Ga rechtdoor en wees niet bang.
Geef de liefde wat ze vraagt. Eet de vruchten die ze draagt.
Kijk niet om, ga steeds vooruit
Goeie reis en houd je haaks en kijk goed uit. Astronaut.

In dit liedje lijkt het te gaan over een kind dat op weg gaat. Misschien wel op wereldreis of voor het eerst naar de middelbare school. Zijn vader spreekt het toe als een astronaut die de ruimte in gaat, en geeft raad:

Houd je haaks en kijk goed uit. En als je soms verdwaalt: ga rechtdoor en wees niet bang.

Met andere woorden: wees vastberaden en heb vertrouwen.
Maar er is meer.

Geef de liefde wat ze vraagt. Eet de vruchten die ze draagt.

Voor mij betekent dit: je reist niet alleen; sta open voor mensen onderweg en wees lief voor ze. Maar durf omgekeerd ook op hen te vertrouwen en hun liefde te ontvangen.
Dat ook wij zo op weg mogen gaan in de wereld: met liefde voor en vertrouwen in elkaar.
Dat wens ik ons toe. Amen.
Jan Fokke Meirink

3. Samen op weg

Drie koningen gaan op weg. Een merkwaardig verhaal blijft het toch. Bij de voorbereiding voor deze dienst schoot mij ook weer een liedje te binnen uit mijn lagere schooltijd. In het zuiden des lands gingen de kinderen op Driekoningenavond bij alle deuren langs met mooie kronen op hun hoofd, mantels om en een lantaarntje in de hand. En zij zongen dan:

Drie koningen, drie koningen, geef mij een nieuwe hoed.
Mijn oude is versleten, mijn moeder mag het niet weten,
Mijn vader heeft geen geld. Drie koningen in het veld.

De kinderen verdienden er een paar centen mee of wat snoepjes. Maar wat betekent dit liedje eigenlijk? Waar slaat de inhoud op? Op armoede, op schaamtegevoelens tegenover ouders, op tegenstellingen tussen rijk en arm? En waarom dit lied nu juist op Drie Koningen? Voor mij niet invoelbaar, ook nu na vele jaren nog niet. De traditie van het liedje was er, zoals in Utrecht met Sint Maarten. Ook tradities zijn wat waard.
Niet alleen het liedje heeft een onbegrepen verbintenis met Driekoningen; er zijn veel meer aspecten om bij stil te staan.
De drie koningen komen uit totaal verschillende landstreken. Er wordt wel verteld dat hun oorsprong ook in verschillende werelddelen ligt, namelijk in Azië, in Europa en in Afrika. Het verhaal kent dus een wereldomvattende betekenis. Ook wordt hen verschillende leeftijden toegeschreven; zij zijn respectievelijk circa 20, 40 en 60 jaar oud. In de tijd van handel drijven en transport per kameel door de woestijnen en andere landen kun je je nog voorstellen dat de koningen met een karavaan meetrokken. Ergens hebben zij elkaar ontmoet en gezamenlijk zijn zij verder gegaan. Wat hen bindt is hetzelfde ideaal, een droom. In wezen zijn het geen leiders van hun landen, geen klassieke koningen. In sommige bijbelvertalingen worden zij magiërs genoemd, maar tovenaars kun je ook niet direct in hen zien. Eigenlijk zijn deze magiërs geleerden, wetenschappers, die zich bezig houden met natuurkundige processen en studies en vooral ook sterrenkunde. Zij zien een bijzondere ster. Zou die speciale ster hun droom gaan bevestigen ooit iets heel bijzonders mee te maken? Daarom gaan zij op weg, eerst ieder individueel op weg naar die ster, hun droom achterna en ergens ontmoeten ze elkaar. Met die ontmoeting versterken zij elkaar in hun geloof op de goede weg te zijn. En dat vereist verdere actie: dus doen, we gaan verder op weg! Eerst naar de ster toe. Maar later, als zij uit Jeruzalem vertrekken, gaat de ster hen voor en volgen zij deze. Dat is ook een teken van hun geloof; die ster moeten zij volgen; in vol vertrouwen vinden zij dan ook het bijzondere op hun reis, het Christuskind. Zij hebben gedroomd, zij hebben geloofd, zij hebben gedaan!

Daarmee geven de drie koningen ons ook een actueel houvast. Dromen, geloven, doen. De titel van het beleidsplan dat onze gemeente enkele jaren geleden is aangegaan om als leidraad te gebruiken voor ons gemeenteleven. Uit dit beleidsplan hebben we drie jaarthema's gekozen om tot ontwikkeling te brengen en tot uiting te laten komen. Zichtbaar en gastvrij was het eerste thema. Toon jezelf, wees open voor jezelf en voor anderen, zoals de koningen ongetwijfeld hun ontdekking met elkaar gedeeld hebben om gezamenlijk uiteindelijk hun droom te zien verwezenlijken, het vinden van het Christuskind, de basis van liefde in de wereld en de basis van je persoonlijk geloof. Jong en oud(er) samen is het tweede thema, dat in het huidige seizoen centraal staat. We ontmoeten elkaar in diverse leeftijdgroepen, maar we leggen ook dwarsverbanden tussen diverse kringen; we hebben diensten voor jong en door jong en oud, we hebben spraakmakend eten. Ook de koningen ontmoetten elkaar, zij hadden verschillende leeftijden, jong en oud(er). Het derde thema wordt volgend jaar werken aan vrede en duurzaamheid. Als we met elkaar in deze jaren hebben besproken waar de gezamenlijke punten liggen van ons geloof, kunnen we dan ook werkelijk dit in praktijk brengen en een steentje bijdragen aan vrede in deze wereld, aan behoud van deze wereld, die God ons gegeven heeft om te bewonen en te bewerken?

Eén ding voor ontmoeting en gesprek is essentieel; dat is communicatie. We moeten elkaar wel kunnen verstaan, we moeten op één golflengte zitten. In haar kersttoespraak vorige week sprak de koningin haar zorgen uit over de vele onpersoonlijke contacten waar wij mee leven. We kennen onze buren niet of nauwelijks. We moeten ons steeds weer bewust worden wie onze naaste is. Reacties op deze rede waren er te over, vooral uit de tegenwoordige jeugd. Zij stelt immers onderling een zeer intensief contact via moderne communicatiemiddelen te hebben.
"Onze contacten zijn nog nooit zo veelvuldig en intensief geweest als tegenwoordig". Maar komen die virtuele contacten ook tot werkelijke ontmoetingen? Wat houdt elkaar ontmoeten precies in? Tot het uitwisselen van levensvraagstukken met elkaar en tot wederzijds begrip voor elkaar? Als dat bereikt wordt, ook met de moderne communicatie¬middelen, is een basis gelegd om met elkaar verder te gaan. Dat is de basis om met elkaar gemeente te kunnen zijn en uiteindelijk te kunnen werken aan vrede en duurzaamheid in de wereld, jong en oud(er) samen.

Zo gaven de drie koningen ons voorbeelden te over om bij stil te staan in deze eerste dagen van een nieuw jaar. Laten we hun voorbeeld volgen van dromen, geloven, doen, ieder met zijn/haar eigen talenten, een ieder naar zijn/haar vermogen om ook in onze gemeente dit met elkaar tot stand te brengen. Daarmee wens ik ons allen een gezegend nieuwjaar.

Han van der Laag

Mooi onderdak - vermaningen voor doopsgezinden

Dat is de titel van een boekje geschreven door Ds Jelle P. Keuning in 1984. Of misschien kan ik beter zeggen getekend want het bevat een aantal tekeningen met daarbij kleine geestige inhoudelijke stukjes over het gebouw. Een klein aantal van de gebouwtjes bestaat al niet meer en morgen zal ik een tochtje maken langs vier vermaningen in Midden Friesland, om, zoals de uitnodiging luidt, afscheid te nemen van deze vermaningen, omdat deze overgaan naar de Stifting Fryske Fermanje. (Een mini kerkenpad langs de vermaningen van Akkrum, Aldeboarn, Poppenwier en Terherne.)
Een trieste gebeurtenis, met toch nog met een verheugend kantje, want de Stichting die ze gaat beheren hoopt de karakteristieke historische gebouwtjes daarmee te behouden voor het nageslacht. En, dat is een toevoeging van mij, misschien ook nog eens voor een wedergeboorte van het Doperdom.
Als u het boekje wilt aanschaffen: Ze zijn te koop voor 2,50 Euro plus verzendkosten bij het buro van de ADS en zonder verzendkosten bij Truus en Henk Akkerman.

Van de kunstcommissie

Wie nu rondkijkt in de gemeentezaal ziet tot zijn verrassing een tentoonstelling van prachtige foto's op groot formaat, en keurig ingelijst.
Voor de allereerste keer foto's van de hand van Eric Appeldoorn, partner van Margot Trapman. Zijn verhaal daaromtrent luidt aldus:
"Mijn eerste fototoestel hield ik vast, toen ik een jaar of acht was. Een box met rolfilm. Mijn eerste doka had ik al, toen ik een jaar of veertien was.
Kleinbeeld, spiegelreflex en maar oefenen en uitproberen!
Fotografie viel enige tijd stil. Maar....., met de komst van de digitale techniek heb ik mijn oude hobby weer opgepakt. De foto's laten zien, dat ik veel door Utrecht loop, en vooral kerken en begraafplaatsen fotografeer. Mijn interesse voor de geschiedenis van Utrecht -met haar vele kerken en kloosters- speelt daarbij een grote rol. " Tot zover het persoonlijke verhaal van de fotograaf.
Mijn persoonlijke aantekening daarbij is, dat Eric een speciaal (kritisch) oog heeft voor de natuur, en speciale ontwikkelingen in de maatschappij.

Kortom, ik beveel ons allen deze nieuwe tentoonstelling op kunstzinnig gebied van harte aan!

Mede namens Kees van den Berg, Joke Landheer

Buurkerken Utrecht Centrum

Baptisten gemeente, Doopsgezinde gemeente, Evangelisch Lutherse gemeente,
Oud Katholieke gemeente, Remonstrantse gemeente,
Vrij -Katholieke gemeente, Waalse gemeente

 

Vesperdienst in Baptistenkerk Silo in Week van gebed voor de eenheid van de christenen.
Zoals ieder jaar houden de Buurkerken Utrecht-Centrum, waarvan ook onze gemeente deel uitmaakt, in samenwerking met de USRK (Utrechtse Stedelijke Raad van Kerken) in de Week van gebed voor de eenheid van de christenen (17-24 januari 2010) een gezamenlijke vesperdienst.

De Buurkerken-vesperdienst zal zijn op vrijdag 22 januari 2010 in de Silo-kerk van de Baptistengemeente, Herenstraat 34, aanvang 19.30 uur. Het thema van de week is: 'Jij bent mijn getuige.' (Lucas 24:48)

Voor de plaats van de overige vesperdiensten in deze week kunt u de website van de Utrechts Stedelijke Raad van Kerken raadplegen of ook Kerk in de Stad en het Stadsblad.
Iedereen is van harte welkom!

Hulp gezocht bij transcriberen van 16e eeuwse teksten

Bij Prof. dr. Piet Visser ben ik aan de VU een proefschrift aan het voorbereiden over Adam Pastor (ca. 1500-ca 1565). Zie bv: www.kirchenlexikon.de/p/pastor_a.shtml . Dit is een meerjarig project, omdat ik een zogenaamde 'buitenpromovendus' ben: iemand die in zijn vrije tijd studeert.

Alle secundaire en een aantal primaire bronnen heb ik verwerkt en ben naast het schrijven nog bezig met 3 werken die ik in de originele 16e eeuwse tekst moet lezen. Ik ben daartoe op zoek naar hulp om deze originele test uit de Gotische letter om te zetten naar de Latijnse letter.

Aangezien ik zelf in Utrecht woon, geef ik de voorkeur aan het zoeken in Utrecht e.o. zodat overleg geen extra reistijd vergt. Ik ben benieuwd of iemand mij zou kunnen helpen.

met vriendelijke groeten,

Theo Brok
Van Lidth de Jeudestraat 11
3581 GG Utrecht
tamerlan@xs4all.nl, 030-2316911 /0622419303

Kerktelefoon en uitzending van diensten via internet

Sinds ongeveer een jaar is de DGU aangesloten op kerktelefoon. Hiermee kunnen zieke of oudere leden en vrienden die de kerkdiensten niet kunnen bijwonen, deze thuis beluisteren via een kastje dat op de telefoon- of internetverbinding wordt aangesloten. Intussen heeft de DGU tien luisterkastjes in haar bezit, waar naar tevredenheid gebruik van wordt gemaakt. Mocht u ook geïnteresseerd zijn om thuis te luisteren, laat dit dan weten aan het kerkelijk bureau.

Nieuw is dat onze diensten nu ook via internet beluisterd kunnen worden. Gewoon met de computer dus. Surf hiervoor naar http://www.kerkomroep.nl. Luisteren kan zowel live als achteraf, door maximaal tien personen (lees: internetaansluitingen) tegelijk. Diensten blijven een paar maanden in het archief en zijn ook te downloaden als mp3. Veel luisterplezier!

Jan Fokke Meirink

Verslag van een bijzondere en inspirerende DOV-avond: Dertigers in Tanzaniaanse sferen

Vrijdag 8 januari kwamen we als dertigers bij elkaar zoals we dat al jaren 1x per maand op vrijdagavond doen voor gezelligheid, ontmoeting en het bespreken van een thema.
Deze avond was wel een beetje anders dan anders want er kwam een gast: zuster Janny Tigchelaar. En zij kwam ons het één en ander vertellen en laten zien over de eerste collecte van de maand. Nu ja, niet over de collecte zelf dan, maar over de bestemming van het geld: de bibliotheek van de verpleegopleiding Kisare Nursing School. Ook vertelde ze van de Sedea Steungroep, een groep waar ze als bestuurslid aan verbonden is. Deze groep heeft als doel het leven van gehandicapte kinderen in Tanzania dragelijker te maken.
Vaak worden deze kinderen weggestopt en genegeerd. Met eenvoudige middelen en door te proberen de houding van mensen te veranderen is het mogelijk hun leven een stuk menselijker te maken.
Niet alleen het verhaal van Janny Tigchelaar maakte grote indruk. De foto's bij haar reisverslag maakten nog duidelijker hoeveel goed werk er al verricht is en hoeveel er nog te doen is.
De collecte voor Tanzania op de eerste zondag van de maand zal door deze boeiende en indrukwekkende avond voor de aanwezigen nu zeker in een ander licht staan. Het is zo niet een kwestie van geld in een zak gooien voor een goed doel, maar nu weten we waarvoor onze gaven zijn en hoe belangrijk ze zijn.
Bent u ook geïnteresseerd? Zuster Janny Tigchelaar heeft mij toevertrouwd dat ze het leuk vindt om ook voor andere groepen in de kerk haar verhaal te vertellen en haar foto's te laten zien. Ik kan het u van harte aanbevelen.
Met een zusterlijke groet, Margo Trapman

In de spiegel van het Buddhisme

Wat krijgen we te zien als we onze vrijzinnig protestantse traditie voor de spiegel van een rijke en levende traditie als de Buddhistische plaatsen? Brengt dat ons ‘voorbij de kerk', op nieuw terrein, samen met andere mensen? Brengt dat ons bij nieuwe interpretaties van het menselijke bestaan en andere religieuze, meer meditatieve vormen?
Of is het spreekwoord waar: ‘Wie zich aan een ander spiegelt...' En worden we door de blik in de spiegel gewoon terugverwezen naar onze eigen wortels en hebben we huiswerk te doen?

Datum: 10 maart
Tijd: 20.00 uur
Plaats: Geertekerk
Door: Florus Kruyne

Unitarische kerk van Transsylvanië (sinds 1568)

Ontstaan, geschiedenis en betekenis van de UKT. Over een kerk die geen kerk is.
Hoe deze unieke traditie is ontstaan in de cultuur van het oude Europa, wordt zichtbaar gemaakt aan de hand van de theologie van Ferenc David. Hij is de stichter van de UKT 1568. We volgen het spoor van de christelijke Unitarische kerk door een geschiedenis van ontkenning en verdrukking. Er is grote invloed en inspiratie van deze kerk uitgegaan m.b.t. de groei en bloei van het Unitarisme in Engeland en m.n. de US. Anno 2009 telt deze Hongaarse minderheidskerk in Roemenië 60.000 leden. De Remonstranten zijn met deze christelijk vrijzinnige kerk verbonden door de IARF (International Association for Religious Freedom).
Beide kerken waren aanwezig bij de oprichting van deze oudste interreligieuze wereldorganisatie in Boston (US) 1900. De contacten zijn recent vernieuwd door een aantal internationale theologen conferenties en een groeiend aantal gemeenten contacten.

Datum: 7 april
Tijd: 20.00uur
Plaats: Geertekerk
Door: Tina Geels

Spitsuurclub 20 en 21 maart 2010

De Algemene Doopsgezinde Sociëteit organiseert in maart opnieuw een Spitsuurclubweekend. De Spitsuurclub richt zich op doopsgezinden en andere geïnteresseerden tussen de 30 en 50 jaar.
Ieder weekend heeft een eigen thema en staat op zichzelf.

Programma
Op zaterdagochtend 20 maart om 10.00 uur worden de deelnemers verwacht.
's Ochtends wordt het thema Zorg verkend.
Aan de hand van literatuurfragmenten wordt inzicht verkregen in het thema. Na de lunch wordt het programma voortgezet. Bijbels-theologische overwegingen dragen bij aan een verdere verdieping van het thema. Na het diner kijken de deelnemers met elkaar naar een film die daarbij aansluit.
Aan het einde van het avondprogramma is ruimte voor nagesprek. Daarna kunnen de gesprekken in de bar worden voortgezet .
Op zondagmorgen na het ontbijt is het mogelijk om gezamenlijk het inspiratiepad te lopen. Als afsluiting wordt aan het einde van de ochtend een korte viering voor jong en oud gehouden. Rond 13.00 uur is het programma afgelopen.

Kinderprogramma
Om het voor ouders mogelijk te maken ook naar de Spitsuurclub te komen, is tijdens het weekend oppas voor de kinderen met een eigen kinderprogramma.
Kinderen mogen, als ze dat leuk vinden, met andere kinderen op een kamer slapen.

Kosten
Deelname aan de Spitsuurclub kost 50 euro p.p. (inclusief maaltijden en overnachting).
Voor kinderen tot 14 jaar wordt 25 euro in rekening gebracht.
Dankzij subsidie van de ADS is het mogelijk om de kosten per persoon zo laag te houden.

Gegevens
Data 20 en 21 maart 2010
Thema: Zorg
Inleider: Marion Bruggen en Wikke Huizing
Algemene leiding: Joke van der Heide en Machteld Stam
Locatie: Buitengoed Fredeshiem

Opgave
Geef je zo snel mogelijk op en vermeld daarbij de volgende gegevens:
- naam, adres, postcode +woonplaats
- telefoonnummer
- mailadres
- geboortedatum
- data van de/het weekend(en )
- (indien van toepassing) van welke gemeente je lid bent

Stuur je opgave per mail naar spitsuurclub@doopsgezind.nl.
Na opgave ontvang je een bevestiging per mail.