> nieuws

Nieuws

4 maart 2020

Vloeken in de kerk

Er zijn wel eens van die momenten dat ik een luide vloek zou willen slaken. Als iemand ongeneeslijk ziek is. Als iemand overlijdt, die je nog zoveel mooie jaren had gegund. Als mooie levens als kaartenhuizen ineen storten. Als mensen tussen de scherven van hun bestaan zitten. 
Waarom? denk ik dan, waarom? Op zo’n moment zou ik graag het adres willen hebben van het klachtenloket van God. Een postadres, mail, facebook, whatsapp, het maakt me niet uit. Ik wil gewoon een klacht indienen: ‘Beste God. Wat maak je ons nou? Dit is niet oké. Ga dat even heel gauw rechtzetten.’ 
Maar er is geen klachtenloket. 

Het is een wat simplistisch beeld, zo’n klachtenloket van God, maar ook heel menselijk. In het bijbelverhaal Job vind je zo’n ingezonden klacht van Job aan God. Het verhaal over Job begint en eindigt als een soort sprookje, inclusief het slot ‘en hij leefde nog lang en gelukkig’. Daartussenin zit de grote menselijke vraag: Waarom?

Job is een in-goed mens en toch wordt hij getroffen door alle mogelijke ellende. Uiteindelijk zit hij neer tussen de scherven van zijn bestaan, waarmee hij zijn zweren kan krabben. Waarom? vraagt hij zich af.
Zijn vrienden komen met goedbedoelde antwoorden. Zou het niet aan Job zelf kunnen liggen? Heeft hij niet iets fout gedaan? Zou God hem daarom gestraft hebben? 

Wij moderne mensen zien ziekte en ellende niet meer als straf van God, als iets wat je over jezelf afroept door te zondigen. Maar heel erg verschillen wij ook weer niet van de vrienden van Job. Hoe vaak suggereren wij niet dat zieken hun ziekte aan zichzelf hebben te danken? Had je maar niet moeten roken, drinken, pindakaas eten, meer moeten sporten, eerder naar de dokter, of wat ook. Een meisje dat ’s avonds over een donker bospad fietst, tja, dan vraag je er ook om! 

We zoeken verklaringen en oorzaken voor ellende. Soms helpt dat. Zonder dat zoeken zou de geneeskunst niet zo’n hoge vlucht gemaakt hebben. Maar het kan ook valse zekerheid zijn. Als wij maar niet roken, drinken en pindakaas eten, meer sporten en niet ’s avonds over straat gaan, dan zal ons niets overkomen. Helaas werkt het zo niet. Sommige verstokte rokers worden 90 jaar. Anderen worden zomaar ziek, of krijgen een ongeluk. Het is niet domweg eigen schuld, dikke bult.

Het antwoord van zijn vrienden helpt Job niet, daarom blijft hij God bestoken met zijn klachten: ik deed niets fout, en toch! Waarom? 
God antwoordt Job, maar het is een antwoord dat geen antwoord is op onze vraag naar logica. De wereld is groter dan onze menselijke logica. Er zijn dingen die ons verstand te boven gaan. Ook al zouden we alle wetenschappelijke geheimen van de wereld ontrafelen, ook al zouden we van alles weten hoe het in elkaar steekt, dan nog hebben we geen antwoord op de vraag: Waarom? Waarom is het leven zoals het is? God geeft dat antwoord niet aan Job. Hij (zij) zegt eigenlijk niet meer dan: Het is. En hij (zij) laat zien dat alles in zijn (haar) hand is. 
Voor Job is dat voldoende, hij trekt zijn klacht in. 

De laatste tijd ben ik veel bezig geweest met dit verhaal. Soms denk ik dat ik het vat, en dan toch weer niet. Als ik mensen tussen de scherven zie zitten, dan wil ik weten: waarom? Maar er is geen waarom. Er is geen klachtenloket. Er is alleen de vraag: durf je het aan? Durf je te leven met lege handen, zonder waarom, met niets dan vertrouwen? Vertrouwen dat ondanks alles de Eeuwige er is, naast jou, met jou, in je pijn en verdriet? 

Toch ziet u de pijn en het verdriet,
u merkt het op en weegt het in uw hand.
Op u vertrouwen weerloze mensen,
de wezen, u komt hun te hulp.
Psalm 10:14 (NBV)

Carolien Cornelissen


Terug
 
  Meer informatie   Facebook   Twitter   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Utrecht
 
  contact maandblad privacy
  routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
  veelgestelde vragen inloggen  colofon
     
   
  © 2020 Doopsgezind.nl